Het deinende water zorgde voor de perfecte akoestiek voor de violist die als eerste optrad op het “Cinema Galleggiante”, het drijvende filmfestival in Venetië.

We waren vroeg gegaan in onze eigen boot zodat we nog een stukje van de zonsondergang mee kregen. Achter Sacca Fisola waar de tennisbanen en het zwembad zijn werd voor de derde keer dit Cinema Galleggiante georganiseerd.

We hadden drankjes en broodjes en stoelen omdat de boten dwars moesten liggen. Er was ook een ponton met stoeltjes voor de mensen die zelf geen boot hebben, waar ze met een grote “caorlina” heen werden geroeid.

Een violist trapte het programma af. Zijn muziek droeg ver en zuiver over het water. Zes korte films volgden.

Die vonden we nogal matig.

Maar dat mocht de pret van dit bijzondere evenement niet drukken. Voor mij was het het zoveelste voorbeeld van de veelzijdigheid van deze prachtige stad.

